[top 1000 | 1999]
Velen hadden bezwaar tegen enkele van de laatste nummers in mijn lijst van eind 1999. Nummers als 'Child in time' en 'A whiter shade of pale' zetten zij misschien op 1. Ik kon er niet omheen omdat rond de nummers de sfeer hangt van de top 100 aller tijden die naar zijn eind gaat. Jeugdsentiment dus. De nummers zelf vond ik niet geweldig. 'Streets of Londen' en 'House of the rising sun' zijn door velen opgenomen en werden veel gezongen tijdens de jeugdkampen, waarvan ik tussen 1980 en 1985 regelmatig leider was. Heel bewust sloot ik de lijst af met twee nummers van Barclay James Harvest. Ze zijn niet slechter dan nummers rond de vijftigste plaats, het is meer symbolisch omdat ik tijdens het maken van de lijst al snel door had, dat BJH hofleverancier van nummers werd.
[top 1500 | 2003]
In de nieuwe lijst heb ik nummers op de laatste plaatsen gezet, waar ik wel een gevoel bij heb, maar waarvan ik het nummer zelf niet al te geweldig vindt. Alleen nummer 1500 is een eerbetoon aan Barclay James Harvest.